Yaygın sosyal medya ve internet bilgilenmesi ailelerin çocuklarını biraz da panikleyerek gözlemlemesine yol açmakta, hatalı ve gereksiz tetkiklere yönlendirmektedir. Çocukların büyüme ve gelişmeleri genetik yapılanma dışında birçok farklı etkenle (çevre, beslenme, hormonlar, sık hastalık geçirme, bağışıklık sistemi, vb) ilişkilidir. Bu farklılıklar her çocukta, hatta ikizlerde bile değişkendir. Kanımızca elimizdeki çocuk gelişim değerlerinin (persentiller) yeniden gözden geçirilmesi ve güncellenmesi gerekmektedir.

Son yirmi yıla kadar tüm dünyada yılda altı milyon yenidoğan bebek ölmekteydi, bunların %20’si, yani takriben bir milyon yenidoğan bebek, doğum sonrası oluşan Asfiksi yani solunum yetersizliği ve buna benzer sebeplerden dolayı ölmekteydi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanlarının doğum salonları ve sezaryen doğumlarda ameliyathanelerde bulunması, problemli bu bebeklere müdahale etmeleri bebek ölümlerini önemli ölçüde azaltmıştır.

1960’lı yıllarda ülkemizde (0-1 yaş) çocuk ölüm oranları binde yüzlerde iken, fenilketonüri ve vb. genetik geçişli ağır nöro gelişimsel ve fiziksel bozuklur yapan, takriben 20 hastanın erken tarama ile belirlenmesi, Anne Sütü ve Bebek Dostu Hastane Programları ile anne sütünün etkin kullanılması, periyodik kontrollerle bebeklerin muayenelerinin yapılarak aşılanma oranlarının %90’lara çıkartılması, enfeksiyonların tedavilerindeki etkin gelişmeler sonucu yenidoğan bebek ölümleri (0-1 yaş) periyodunda binde üçlere düşmüştür.

Bu nedenle çocuklarda sıkça gördüğümüz, genelde ölüm ve sekellerie (sakatlıklar) sonuçlanan kızamık, polio (çocuk felci), difteri (kuş palazı), yenidoğan tetanozu, sepsis, menenjit, zatürre vb. hastalıklar kaybolmuş ve çocuk ruh sağlığı hastalıkları, değişik türde alerjiler ve astım, obezite, hipertansiyon, diyabet (şeker hastalığı), tiroid hastalıkları artmıştır.

  • Çevre ve atmosferin ileri derecede kirlendiği, radyasyon ve nükleer tehlikenin büyük boyutlara ulaştığı, genetiği değiştirilmiş gıdaların bolca tüketildiği, katkı maddeli içeceklerin sık kullanıldığı, düzenli beslenmenin göz ardı edilerek fast food beslenmenin toplumda hızla yaygınlaştığı genetik mutasyon ve endokrin sistemi bozucu maddeler, aşırı stres ve gerginlik, yaygın depresyon, az hareketli (statik) bir yaşam biçimi, obezitenin hızla arttığı, ergenlik (adolesan) problemleri, tip 1 ve tip 2 diyabet (şeker hastalığı), hipotiroidi, alerji ve benzer hastalık oranlarının yükseldiği, yaygın sigara kullanımı, çağdaş teknolojinin getirdiklerinin yanında götürdüklerinin tartışıldığı, Savaşlar ve Göçler ile hızlı kentleşmenin çocuklar üzerindeki olumsuz etkilerinin arttığı bir dünyada yaşıyoruz.
    Koruyucu ve önleyici tıp bu konuda yardımcımız olacaktır.
  • Bu kitapçığı bilimsel ve akademik amaçla hazırlamadım.
  • Bana gelen ve çalıştığım her kurumda beni takip eden ailelere özellikle anneler için hazırladım. Söz uçuyor, yazı kalıyor.
  • 60 senelik meslek hayatımda edindiğim klinik ve akademik tecrübelerimi ülke çocuklarına vermek istedim.
  • Özellikle güncel sağlık sorunlarını anlattım.
  • Öncelikle beni bu mesleğe başlatan ve özveriyle eğiten sevgili ve rahmetli hocam Prof. Dr. Ömer BEDİR’e, uzmanlık eğitimimin son iki yılında tezimin hazırlanmasında büyük emekleri geçen ve bana Çocuk Kardiyolojisi temel bilgilerini öğreten Prof. Dr. Teoman Onat’a ve Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Çocuk Kliniğine yenidoğan ve immünoloji bilgi ve oryantasyonunu aşılayan sevgili ağabeyim, hocam ve arkadaşım Prof. Dr. Özdemir İLTER’i rahmetle anarken, saygı, sevgi ve minnetlerimi sunarım.
  • Bir teşekkürü de en az 5 yıldan beri güncel Pediatri bilgilerini bir okul niteliğiyle, yeni gelişme bilgileri bizlere sunan İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi Çocuk Kliniği mezuniyet sonrası toplantılarının organizatörleri Sayın hoca ve konuşmacı arkadaşlara sunarım.
  • En önemli teşekkürü kendi ülkelerinden 2. Dünya Savaşı öncesi sürülen, Tıp fakültesinde bir kısmını tanıyarak talebesi olduğum, tüm hocalarımızın hocaları çok değerli Alman Tıp hocalarımıza ederim. Özveri ile çalışarak İstanbul Üniversitesi ve Tıp Fakültesinin kuruluşunda görev aldılar.
    Prof. Dr. Erich Frank (Dahiliye) ve Prof. Dr. Albert Eckstein ve eşi Dr. Erna Eckstein’i saygı ve minnetle anıyorum.
  • Son olarak beni motive ederek bu kitabun hazırlanışında çok emeği olan sevgili yeğenim Prof. Hatice Ayataç’a gönülden teşekkür ediyorum.

    Bu kitapçığın hazırlanması çok zahmetli olmadı, emeklilik sonrası 6 yıl çalıştığım Özel St. Jorj Avusturya Hastanesi Genel Md. Sn. Agah DURUKAL’ın büyük motivasyon ve teşvikleri ile güncel bir Tıp Dergisi’nde aralıklı olarak yazılar yazdım, kendisine teşekkür ederim. kitabın hazırlanmasında çok emeği olan asistanım Yasemin TOKGÖZ’e de çok teşekkür ediyorum.